صدای من را از لابه لای خاطرات میشنوید

از انگورهای خانه مادربزرگ

تا گورهای کنار دستی آرامگاهش

چند اسلاید

 راه است

چند ثانیه

در ذهن

نعناهای باغچه را

خیس خیس در بشقاب پنیر میگذارم

و آرزوی نام سنگک را دندان میزنم

و جای چای قهوه گرم نود درصد مینوشم

این جا آمریکاست

و نود و نه درصد

از نان سهمشان سنگی است

که دندان میشکند

دنده

دست

پدال گاز را فشار بده

این اتوبان

امریکاست و

من یکی از نود و نه درصدهایی هستم

که نیستند

1 Mar 2012