ختم تناقض

کهنگی پیوسته

در پاراگراف های انتهایی عمر

نوع روایت مدرن در روزهای نوجوانی تو

گم شد

نبود کلمات بيكرانه در اراده انسان

جای خالی پاهای شن بر ساحل است

دریامرغان سپید

به آواز میخوانند سعادت را در باد

ما در مادر گم شدیم